|
Samenvatting:
Een ThemaTech die van voor tot achter in het teken staat van Regeltechniek. Is dat niet saai? Is dat niet snel uitgemolken? Is regelen niet te veel afhankelijk van een bepaald gebouw of bepaalde installatie? Het antwoord op al deze vragen is volmondig NEE. En dat kunt u zelf lezen in de negen deskundige en goed onderbouwde artikelen in deze uitgave.
Het regelen van installaties is namelijk geen geïsoleerde functie, maar juist de kern van de moderne installatietechniek. Zonder inregeling zullen alle componenten nooit optimaal samenwerken en voor een perfect binnenklimaat of een legionellaveilige installatie zorgen. Toch doet de installatiesector het, als het om regelen gaat, nog lang niet altijd goed genoeg of vertrouwt te veel op de fabrieksinstellingen. Zo blijkt uit een van de artikelen dat we nog altijd te weinig meetpunten in een klimaatregelinginstallatie inbouwen om op behoorlijke wijze, volgens het ontwerp, volumestromen in te stellen of om te controleren of een installatie of onderdelen hiervan op de juiste wijze functioneert. Om installaties goed te laten functioneren is de wijze waarop de installaties worden geregeld een gecompliceerde zaak. Een activiteit waar de ontwerper zorgvuldig moet nadenken over wat hij wil dat de installatie doet en de automatiseerder het goede functionele ontwerp aangereikt moet krijgen.
Het pleidooi om vaker instelbare regelafsluiters, voorzien van drukcompensatie, toe te passen sluit aan bij de fabrikantenacties om het de installateurs zo eenvoudig mogelijk te maken. Deze afsluiters kunnen de werking van sanitaire installaties aanzienlijk verbeteren. Door het gebruik hiervan wordt niet alleen de installatie technisch beter, maar ook veel eenvoudiger te berekenen en in bedrijf te stellen. In weer een ander verhaal pleit een auteur voor het nauwkeuriger én vaker monitoren. Zeker met de komst van duurzame technieken zoals warmtepompen en lange termijn energieopslag wordt het vergaren van informatie steeds belangrijker. Sterker nog, voor lange termijn energieopslag is het monitoren van de energiebalans zelfs wettelijk verplicht. Eén meetpunt is dus niet voldoende voor het verkrijgen van een betrouwbare waarde. Overigens moeten we vervolgens wel iets doen met al deze kennis, of dat nu een klimaatinstallatie of een sanitaire installatie is.
Het toepassen van geavanceerde regelinstallaties ontslaat de beheerders niet van de plicht om zelf te blijven nadenken: ‘Is het wel nodig dat we dit doen?’, zoals één van de auteurs het dagelijkse dilemma omschrijft. Puur het automatiseren van meet- en regeltechniek gaat niet verder dan het strikt vastleggen en naleven van regels en streefcijfers. Maar zo’n geautomatiseerd systeem moeten we vervolgens wel met beleid gebruiken. In dat opzicht kan automatisering ook ineens een obstakel zijn. Automatisering van regelingen en het verzamelen van informatie kan veel winst opleveren als het gaat om bijvoorbeeld energiebesparing in een gebouw. Het optimaliseren van bedrijfstijden en regelingen van (klimaat)installaties zorgen voor aanzienlijke besparingen. Dit kan men doen door de relaties zichtbaar te maken tussen het werkelijk energieverbruik van (klimaat)installaties, het type bedrijf - afhankelijk van de openingstijden van gebouwen - en de werkelijke buitentemperatuur. De analyses laten bovendien goed zien of het opgestelde ketelvermogen en koelmachinevermogen aansluiten bij de werkelijk optredende warmte- respectievelijk koelvraag. Ook een slimme regeling van betonkernactivering kan een reductie van 50 procent betekenen op het op te stellen koelvermogen op gebouwniveau. Maar al deze mogelijkheden zullen door mensen moeten worden uitgedacht en toegepast.
Als kennisinstituut willen wij daar zo veel mogelijk aan bijdragen. Daarom kunt u in deze ThemaTech lezen dat wij bij ISSO momenteel bezig zijn met het actualiseren en uitbreiden van ISSO-publicatie 31 ‘Meetpunten en meetmethoden voor klimaatinstallaties’. Hierbij komt onder meer het monitoren van bijvoorbeeld warmtepompen aan de orde. Tevens werken we aan een ISSO-publicatie over meetpunten en meetmethoden voor koelinstallaties. De ISSO-kontaktgroepen die aan beide publicaties werken, moeten eind 2008 gereed zijn met het werk. Na goedkeuring door de raad van begeleiding van ISSO verschijnen beide publicaties begin 2009. Verder verwijst een van de auteurs naar ISSO-publicatie 69 ‘Model voor de beschrijving van de werking van een klimaat(regel)installatie’ uit 2002. Deze geeft een eerste aanzet om de communicatie tussen de ontwerper van de klimaatregelinstallatie en de ontwerper van de gebouwautomatisering te verbeteren. Dit vereist van werktuigbouwkundig ontwerpers dat zij het dynamische gedrag en het deellast gedrag van een installatie analyseren en dat zij op basis hiervan de automatiseerders informeren. Uiteindelijk levert dit een beter, automatisch functionerende installatie, minder nazorg en een beter beheerbare installatie. Dat is waar de opdrachtgevers op zitten te wachten. Niet op datastromen, grafieken, en vele buttons die zij kunnen aanklikken.
Aantal:
|
